Hercegovačke franjevačke provincije. Iz mržnje na Katoličku crkvu partizani-komunisti ubili su tijekom Drugoga svjetskog rata, pogotovo pred kraj rata i kada je već bio završio, stotine katoličkih svećenika, redovnika i redovnica te tisuće i tisuće vjernika Hrvata. Među tim svećenicima je i 66 pobijenih hercegovačkih franjevaca – svećenika, braće laika i klerika. Prvi je stradao fra Stipan Naletilić, župnik u Kongori, 1942. No najstrašniji je pokolj izvršio Osmi dalmatinski korpus početkom veljače 1945. na Š. Brijegu: tu su ubili i u bunkeru zapalili 12 franjevaca, sve koji su nosili habit, od staraca do klerika. Evo njihovih imena: fra Marko Barbarić, fra Stanko Kraljević, fra Ivo Slišković, fra Krsto Kraljević, fra Arhanđeo Nuić, fra Dobroslav Šimović, fra Tadija Kožul, fra Borislav Pandžić, fra Žarko Leventić, fra Viktor Kosir, fra Stjepan Majić, fra Ljudevit Radoš. Potom je ubijeno i devet fratara koji su se do tada skrivali u električnoj hidrocentrali na rijeci Lištici: fra Bonifacije Majić, fra Fabijan Kordić, fra Radoslav Vukšić, fra Fabijan Paponja, fra Andrija Jelčić, fra Leonard Rupčić, fra Melhior Prlić, fra Miljenko Ivanković, fra Mariofil Sivrić. Tih dana su iz župnog ureda u Mostarskom Gracu odvedena šestorica franjevaca i uskoro ubijena: fra Augustin Zubac, fra Krešimir Pandžić, fra Roland Zlopaša, fra Rudo Jurić, fra Kornelije Sušac, fra Zvonko Grubišić. U župi Izbično ubijena su trojica: fra Marko Dragićević, fra Bono Andačić, fra Nevinko Mandić. Iz samostana u Mostaru odvedena su sedmorica fratara, ubijena i bačena u Neretvu: fra Leon Petrović (provincijal), fra Grgo Vasilj (gvardijan), fra Jozo Bencun, fra Bernardin Smoljan, fra Rafo Prusina, fra Kažimir Bebek, fra Nenad Pehar. U drugim mjestima ubijeni su sljedeći: fra Križan Galić, fra Makso Jurčić, fra Petar Sesar, fra Julije Kožul, fra Paško Martinac, fra Martin Sopta, fra Zdenko Zubac, fra Slobodan Lončar, fra Filip Gašpar, fra Ćiril Ivanković, fra Jako Križić, fra Vale Zovko, fra Andrija Topić. U bijegu pred partizanima na kraju rata uhvaćeni su i ubijeni na raznim mjestima: fra Bono Jelavić, fra Radoslav Glavaš Ml., fra Bruno Adamčik, fra Dane Čolak, fra Svetislav Markotić, fra Darinko Mikulić, fra Julijan Petrović, fra Lujo Milićević, fra Anđelko Nuić, fra Metod Puljić, fra Emil Stipić, fra Branko Sušak, fra Jenko Vasilj, fra Tihomir Zubac, fra Ante Majić. Brojni su se uspjeli spasiti bijegom u inozemstvo, a dobar broj onih koji su ostali mnoge su godine proveli u komunističkim kazamatima.